Inspirerend geloof

Inspirerend geloof

Zang in de Stille Week

Zingen & muziekPosted by Ada Fri, March 30, 2018 15:40
Het lijkt een tegenstelling: de Stille Week en zang. En niets is minder waar. Vandaag, op Goede Vrijdag zal net als in de rest van deze week veelvuldig de Mattheuspassie te horen zijn. En gisteravond, op Witte Donderdag, werd de passion opgevoerd in Amsterdam. En ook daar voerden de muziek, de liederen, de vertelling de boventoon.
En in de kerk? Is het daar stil? Nee, zeker niet. We zingen in de vier diensten van Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Paaswake en Paaszondag vele liederen. Bekende en nieuwe liederen, meditatieve en uitbundige liederen.
Maar wat moeten we ons dan voorstellen bij het 'stille' van deze week, als dat niet het zwijgen is?
Deze week is een verstilde week. Zo ervaar ik het. Ondanks het feit dat de voorbereidingen op alle diensten ervoor zorgen dat het geen rustige week is. Voor mij is deze week een verstilde week, omdat naarmate de week vordert, mijn aandacht steeds meer gefocust wordt door de gang die we als gemeente gaan in het herdenken van de weg die Jezus is gegaan. De manier waarop we gedenken en vieren, versterkt die verstilling. Liederen worden afgewisseld met stilte, we concentreren ons op de lezingen uit de bijbel, en het avondlicht maakt 'ons kerkje' op zichzelf al een plek van bezinning.
Zo ervaar ik dat. Dat we toeleven, door het lijden en sterven van Jezus, naar de boodschap van liefde en leven, die ons optilt, ons de kracht geeft weer op te staan, door verdriet en pijn heen.
De boodschap van de Paasmorgen, dat Jezus is opgestaan, is de boodschap waaruit de kerk leeft. Hoe aarzelend, hoe twijfelend we het soms ook zeggen of beter, zingen: 'De Heer is waarlijk opgestaan', met deze woorden voegen we ons bij de leerlingen van het eerste uur. God laat ons niet alleen. Hij draagt ons in Zijn liefde, in Zijn handen bevelen wij ons leven. En dát samen uit te zingen, dat is Pasen.

  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post22

Beeldend

AlgemeenPosted by Ada Wed, February 21, 2018 17:31
Tijdens een ontmoetingsavond over 'kerkproeverij' werd weer 'ns duidelijk wat de zeggingskracht van het beeld is. De avond begonnen we namelijk met het uitzoeken van foto's waarmee we antwoord op de vraag 'wat betekent de gemeente/kerk voor jou persoonlijk' gaven.
En dan merk je hoe sterk beelden spreken. Beelden helpen ons dat te zeggen wat met woorden soms veel moeilijker is. Maar vervolgens wordt in de toelichting op de gekozen foto veel verteld en roepen de foto's ervaringen, verhalen op die samen met de foto's vertellen over de betekenis van de gemeente voor ieder persoonlijk.
Die avond kwamen beelden langs als: kompas, puzzel, vuurtoren, reddingsboei, voetbalspel, orgel, regenboog, kaarsjes, een muur metselen, koffiedrinken... En aan de hand van o.a. deze beelden vertelden we aan elkaar over de saamhorigheid die wordt ervaren, over de verbondenheid tussen mensen, over het samen zingen van liederen in de zondagse dienst, over de inspiratie door een preek, over de richtingwijzer die het geloof is in het leven van alledag, over het samen het geloof beleven, waarbij iedereen een steentje bijdraagt, over gastvrijheid.
De volgende vraag is: hoe kunnen we met onze ervaringen de zichtbaarheid van de kerk/gemeente vergroten? Hoe kunnen we als kleine gemeente ons steentje bijdragen aan het dorp Deurne? We kunnen er blij mee zijn, dat er steeds weer iets nieuws wordt opgezet. Zoals een Alpha-groep, zoals het oecumenische diakonale platform, zoals individuele bijdragen van gemeenteleden.
De uitdaging is aan ons allemaal om verder hierover na te denken. Welk beeld past bij u?

  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post21

Gezegende kerstdagen

AlgemeenPosted by Ada Sun, December 24, 2017 10:46
Bijna is het kerstfeest begonnen. Vanavond zijn vele kerken weer open om samen de geboorte van Jezus te vieren. Het blijft een bijzonder gebeuren. Om samen de liederen, die we kunnen dromen, te zingen. Om het geboorteverhaal van Jezus te horen. Om stil te staan bij de betekenis van Zijn geboorte voor ons.
We zingen en bidden om vrede, om licht in de nacht, om Gods nabijheid in tijden van verdriet en pijn.
Iemand vroeg laatst: waarom doen we dat? Want de vrede komt niet, nog steeds zijn mensen op de vlucht, zijn slachtoffer van terreur, nog steeds zijn er kinderen die lijden onder oorlog en geweld.
Wat moet dan het antwoord zijn? Want het is zo. Al die eeuwen door hebben we de vrede niet kunnen bewerkstelligen, zo vaak wordt er Kerst gevierd op de puinhopen, aangericht door mensen, tot op de dag vandaag.
En toch, dwars door dit menselijke tragedie van kwaad en macht, moet het verhaal klinken van het licht, van Gods toewending tot de wereld in het kleine en kwetsbare kind. En toch moet het verhaal klinken van liefde en vrede, om ons niet te doen verzinken in onmacht, waardoor wij ons erbij neerleggen dat het menselijk tekort het laatste woord heeft. En toch moeten we elkaar het verhaal van Gods liefde vertellen, doorgeven. In dankbaarheid omdat God ons niet loslaat. Levend vanuit Gods liefde. In het voetspoor van Jezus Christus.
Daarom: laten we het Kerstfeest vieren, in de verstilling van de nacht, in de uitbundigheid van Kerstmorgen. Zingend, biddend, luisterend... God is ons nabij.
Immanuel!

  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post20

Dankdag

AlgemeenPosted by Ada Fri, November 10, 2017 13:09
Om mij heen zijn mensen druk bezig met het opruimen van bladeren. De gemeente heeft korven neergezet, die in mum van tijd weer vol zijn. Het gevolg van een groene omgeving. Ergens zal ik ook nog de tijd vandaan moeten halen om de bladeren uit míjn tuin weg te vegen en naar zo'n korf te brengen. Maar vandaag nog even niet.
Het is de tijd van het jaar. De bladeren vallen van de bomen. De velden liggen er kaal bij, de boeren hebben hun oogst binnengehaald. Afgelopen zondag hebben we dankdag voor gewas en arbeid gevierd, samen met onze zustergemeente uit Elsendorp. Een goed moment om stil te staan bij onze dankbaarheid en de verantwoordelijkheid die uit onze dankbaarheid voortvloeit.
Want die twee zijn met elkaar verbonden. Daarover spreekt de bijbel uitvoerig. Zoals de profeet Jesaja. In zijn profetie, gericht aan het volk Israel, verbindt hij aan de zegenrijke wederopbouw van het land na terugkeer uit de ballingschap voorwaarden. Zegenrijke wederopbouw lukt alleen wanneer je de hongerigen je brood breekt en daklozen onderdak biedt. Zegen is niet te scheiden van een levenshouding, die zich in woord en daad op de andere mens richt. Zo voert de dankbaarheid ons naar een opdracht, een levenshouding te vinden, waarbij we ons niet alleen richten op onszelf. Zo opent dankbaarheid de weg naar andere mensen.
Handelen in liefde. Delen in dankbaarheid. Het is een hele uitdaging om op deze twee een samenleving te bouwen. Maar het is wel een uitdaging aan ons. Om in ons leven vanuit de dankbaarheid die wij ervaren, te delen met anderen. Laten we elkaar daarin inspireren en ondersteunen. Zo'n begin om stil te staan bij wat de aarde ons geschonken heeft, het werk dat de boeren gedaan hebben is een goed begin.



  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post19

Reformatiedag

AlgemeenPosted by Ada Tue, October 31, 2017 11:31
Vandaag is het 500 jaar geleden dat Luther zijn stellingen publiceerde waarin hij de situatie in de toenmalige Rooms-katholieke kerk aan de kaak stelde. Het liefst van binnenuit wilde hij de kerk hervormen, terugbrengen bij haar bestaansrecht: als gemeente van Jezus Christus gestalte geven aan het evangelie, levend in de genade van God, met als basis de Schrift.
Luther heeft daarmee een ommekeer teweeggebracht, die grote gevolgen gehad heeft voor de kerk van toen. In de kerk kon hij niet blijven, zijn opvattingen veroorzaakte een scheuring in de Rooms-katholieke kerk. De Protestantse kerken ontstonden gaandeweg.
Nu, 500 jaar later, wordt de aanzet tot de Reformatie herdacht. En vandaag wordt een jaar van herdenkingen afgesloten met een dienst in de Domkerk in Utrecht, waarbij ook de koning aanwezig zal zijn.
De reformatie is ook in de PKN herdacht, én gevierd. Met dat laatste hebben sommigen wel moeite gehad. Want kun je vieren dat 500 jaar geleden een scheuring in de kerk gekomen is? Ja, dat kan, is mijn antwoord. Is het antwoord dat we in Deurne hebben gegeven met de gezamenlijke viering van de week van gebed voor de eenheid, begin 2017. Daarin is gesproken over verzoening, vergeving. Want veel is er fout gegaan in de afgelopen eeuwen. Steeds hebben christenen elkaar de les gelezen, hebben getwist over de waarheid. We moeten de tijd nemen om dit naar elkaar uit te spreken, voordat we verder kunnen gaan.
Maar verdergaan moeten we. Met de oproep van Luther en de andere Reformatorenom 'back to basics' te gaan. Vandaag de dag zullen we elkaar moeten blijven opzoeken. Wat een zegen dat dat in Deurne mogelijk is, om als katholieken en protestanten met elkaar op te trekken. En gelukkig op zoveel andere plaatsen. Christenen die Gods boodschap van liefde en genade als basis zien van hun leven. Die in de wereld om hen heen die boodschap willen uitdragen. Reden voor een feestje!

  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post18

Witte Donderdag

AlgemeenPosted by Ada Fri, April 14, 2017 12:07
Gister, op Witte Donderdag hebben we, gezeten in een kring om de tafel, het Avondmaal gevierd. Een bijzonder samenzijn, rond het verhaal van de voetwassing, prachtig verbeeld door de liturgische schikking. Het begin van de '3 dagen voor Pasen', waarin wij het verhaal volgen van Jezus, van het delen van brood en wijn, naar het lijden en sterven van Jezus, en dan vanuit de duisternis het licht dat wij ontwaren, het licht van de Opstanding. We zijn op weg naar het Paasfeest, en doen dat in een wereld vol spanning en onrust. De voetwassing valt als gebaar daarbij in het niet. Maar is van grote betekenis. Uit de meditatie van gisteravond:

'Over de voetwassing, over dat teken van erkenning, eerbied en liefde, zegt Jezus dat Hij dit als een voorbeeld aan ons heeft gegeven.
Wij worden geroepen en ons wordt gevraagd of wij dit gebaar van de voetwassing als voorbeeld voor ons leven willen nemen. Het gebaar is klein. Het valt weg tegen de achtergrond van plundering, anarchie en chaos die wij in deze wereld zien. En terwijl we ons bewegen op het snelle ritme van het moderne leven vragen we ons af wat de zin ervan is, van zo’n voorbeeld. Wat heeft het ons concreet te bieden?
Een antwoord is dat het ons hoop en vertrouwen te bieden heeft. Een hoop en vertrouwen die opwegen tegen de harteloosheid en wildernis die ons soms van alle kanten lijken in te sluiten. Hoop en vertrouwen komen voort uit de liefde waarmee God ons omringt en waarom Jezus voor ons tot het uiterste gaat.
Zijn liefde ervaren we, bijvoorbeeld door steeds te hopen dat onze goede daden zin hebben of door na dagen vol onzekerheid en angst weer vertrouwen te voelen. In de ervaring van Zijn liefde zullen we alle levensmoed vinden die we gebruiken kunnen. In de ervaring van Zijn liefde delen wij in de gemeenschap brood en wijn. Omdat zijn belofte is: ‘Ik ben jullie God.!’

Het helder water stromend uit uw bronnen
wast onze voeten, zuivert onze wonden.
Als boden van uw vrede, hier begonnen,
zo worden wij de wereld in gezonden.
(lied 998)



  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post17

Stille Week

AlgemeenPosted by Ada Wed, April 05, 2017 15:29

Vierde kruiswoord 'God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?'
Onderstaande tekst heb ik uitgesproken tijdens het passieconcert op zondag 2 april in de Willibrorduskerk. Daar werden door verschillende voorgangers meditaties uitgesproken bij de 7 kruiswoorden van Jezus, muzikaal omlijst door het koor van de Jonge kerk te Roermond.

En nu is Hij alleen. De discipelen zijn weg. De menigte, die hem volgde, hem liefhad, hem nodig had is weg. Alleen zijn er nog diegenen, die hem veroordelen, die hem bespotten, diegenen die met hem gedood worden.
Mijn God, mijn God waarom hebt u mij verlaten?
Naar het evangelie van Marcus zijn dit de laatste woorden van Jezus, voor hij sterft. Jezus is vertwijfeld. De pijnen zijn ondraaglijk. De wreedheid en hoon van de omstanders is niet te begrijpen.
In deze uiterste duisternis schreeuwt Jezus het uit, letterlijk in het Hebreeuws, als een leeuw die brult: Waarom hebt Gij mij verlaten?
Het zijn niet zomaar woorden die Jezus in dit moment uitschreeuwt. Het zijn de eerste woorden van psalm 22. Woorden, waarmee een onschuldige lijdende zijn pijn en gevoel van godverlatenheid tot uitdrukking brengt. Jezus is hier deze mens.
'Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?' Hoe vaak hebben na Jezus deze woorden geklonken? Hoe vaak hebben mensen die lijden zich zo alleen gevoeld, dat ze deze woorden dachten of uitspraken?
In ons persoonlijk leven en in de wereld om ons heen vinden zoveel erge gebeurtenissen plaats en maken we zoveel ondraaglijke ervaringen mee. Aan het kruis van Jezus komen ze samen. Daar lijkt alle zin verdwenen. Daar blijven alleen vertwijfelde vragen. Hoe kan het? Hoe is het zover gekomen? Waarom God? Waarom zijt Gij zover van ons?
De dominicaan Timothy Radcliff schreef bij deze woorden van Jezus aan het kruis: ‘iemand vraagt ons misschien’ waarom? Waarom? Waar is God nu? Dan kunnen we tot onze schrik gewaarworden dat we niets te zeggen hebben. Alle vrome woorden die ons in gedachten komen klinken nog erger dan leeg. Dan moeten we alleen maar zorgen dat we er zijn en erop vertrouwen dat God er ook is.’



  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post16

Oecumene

AlgemeenPosted by Ada Tue, November 01, 2016 11:11
Wat een bijzonder gezicht: Paus Fransciscus preekte tijdens de herdenkingsdienst op Hervormingsdag in de Lutherse kathedraal in Lund (Zweden). Aan het begin van het Luther-jaar, waarin op 31 oktober 2017 het 500 jaar geleden is dat de Reformatie begon, heeft de paus gesproken over de betekenis van de Reformatie. Luthers vraag 'hoe kan ik met God worden verzoend' is beslissend voor ons leven, gaf de Paus aan. En ook Luthers nadruk op de toegankelijkheid van de Schrift voor iedereen, is een belangrijke ontwikkeling geweest voor de christelijke kerk. 'Er is meer dat ons bindt, dan dat ons scheidt', zijn woorden van de Paus.
Woorden die ik van harte onderschrijf. Zoeken naar verbinding, dat is wat we in Deurne doen in de oecumene. De Taizé-viering van afgelopen zondag is daar een goed voorbeeld van. Gezamenlijk zingen we liederen, luisteren we naar de Schrift en bidden wij. We delen de vredeswens en ervaren van dichtbij de gemeenschap die wij als christenen vormen. Want levend met verschillen die uit onze tradities voortkomen, waarvan sommigen zeer wezenlijk zijn, kunnen we onze verbondenheid gelukkig ook tot uiting brengen. Dat we elkaar zo weten te vinden in de boodschap van Jezus Christus, ook in Deurne, stemt tot dankbaarheid. Daarom is het beeld van de herdenkingsdienst in Lund zo bijzonder. Wij reiken elkaar de hand en weten ons verbonden in de vrede van de Eeuwige God.

  • Comments(0)//inspirerendgeloof.pgdeurne.nl/#post15
Next »